Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

Just A Flair


Λέξεις γραφτήκαν,
λέξεις σβηστήκαν,
σκέψεις πνιγήκαν.
Χρόνια περάσαν.


Ποτέ κανείς δεν πήρε την ψυχή της.
Κανείς δεν της είπε ό,τι ήθελε να ακούσει,
μα κανείς δε στερήθηκε το χάδι της.
 


Περιέγραφε πάντα με τα δάχτυλά της
τις καμπύλες του προσώπου
της εκάστοτε γκρίζας φιγούρας
που γύριζε στα όνειρά της.


Κι έπειτα ξύπνησε
λουσμένη στο αίμα.

1 σχόλιο:

  1. Τι όμορφο..
    Πονεμένο, μα όμορφο.
    Κι από πού να προήλθε το αίμα άραγε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή